SANOUNA: Doelstelling, strategie en toekomst.
STRATEGIE
Ons project is in de eerste plaats bedoeld, om de zorgelijke situatie van de kinderen op dit moment te verlichten. In die zin kan je het zien als een vorm van noodhulp. Inmiddels, nu we een half jaar draaien, is dat al aardig gelukt. Op de langere termijn willen we ons concentreren op de drie aspecten die het de mensen van Sanouna mogelijk zullen maken, zonder hulp verder te gaan:
EMPOWERMENT, CAPACITY BUILDING EN OWNERSHIP.
Met ons project geven we in de eerste plaats de mensen van het dorp het gevoel dat zij iets voorstellen en iets kunnen (empowerment); alleen al de identiteit van het dorp zelf is bevestigd en verankerd door de komst van hun eerste echte gebouw, het activiteitencentrum van de stichting.
In de tweede plaats gaan mensen uit het dorp door hun betrokkenheid iets leren. De vrouwen, hoe zij zich in het moestuinproject kunnen organiseren, samenwerken en samen iets verdienen, waardoor ook hun waardebeleving van zichzelf als vrouw zal toenemen (empowerment) en zij deze geleerde vaardigheden ook eventueel elders zullen kunnen toepassen (capacity building). De mannen, zoals bijv. het dorpshoofd en de leraar, leren binnen het project hoe zij zaken moeten organiseren, structureren, ze leren te boekhouden, met functionarissen (uit Djenne etc) en met westerlingen (vrijwilligers en anderen) om te gaan. Ook dit zijn vaardigheden die zij in de toekomst in een andere context kunnen inzetten (bijv in Djenne) en het straalt af op de andere mannen in het dorp. Wederom; capacity building.
Dan ten derde: ownership. Het dorp moet zich eigenaar gaan voelen van het activiteitencentrum, de moestuin en de viskwekerij. Dan zal men er ook uit eigen beweging zorg voor dragen dat alles in orde is, draait en dat er ook andere activiteiten gaan plaatsvinden.
Het centrum moet de motor worden voor E. C. en O. binnen Sanouna.
De exitstrategie is kortom, dat wij de ECO binnen Sanouna met ons project opstarten tot men zelfstandig verder kan. Daarbij wil ik wel opmerken, dat niemand nog precies weet hoe dit soort samenlevingen permanent zonder hulp kunnen; als we dat wisten was het hele probleem van de ontwikkelingsamenwerking opgelost!
VISKWEKERIJ, TUIN EN ANDERE PLANNEN
Om het dorp in staat te stellen zelf verder te kunnen, zullen de dorpelingen geld moeten kunnen verdienen aan activiteiten waar wij de eerste aanzet toe willen geven. Voor de vrouwen is dat een gemeenschappelijke tuin. Een aantal vrouwen heeft ervaring met kleine moestuintjes op de oevers van de rivier. Wij hebben daar een gemeenschappelijk en groter project van gemaakt door een put te slaan, werktuigen aan te schaffen en goede (verbeterde) zaden te kopen. Er worden o.a. tomaten, uien, kokommers, okra, rode pepers en aubergines verbouwd. Het geld komt in de gemeenschappelijke vrouwenkas; de helft van de opbrengst gaat naar de vrouwen zelf, de andere helft gaat naar de kas van het project om de kinderen ook in de toekomst lessen en voedsel te kunnen bieden.
Tuintje bij Djenne
Voor de mannen plannen we een kleine viskwekerij. Dat dit mogelijk is, hebben we gezien bij een lokale viskweker. Het project wil een bassin bouwen voor de kwekerij; we werken samen met Projet Peche van de plaatselijke overheid. Het geld komt in de gemeenschappelijke visserskas; de helft van de opbrengst gaat naar de vissers zelf, de andere helft gaat naar de kas van het project om de kinderen ook in de toekomst lessen en voedsel te kunnen bieden. Op dit moment (januari 2010) wordt het eerste van 2 bassins gegraven.
Viskweek bassin in de buurt van Djenne